Koning Winter is gekomen en gegaan...

Eindelijk hadden we weer eens echte ijspret. 2 weken lang heerste Koning Winter over Nederland. We kregen zelfs last van de elfstedenkoorts. Maar die koorts kregen we helaas voor niets. Niet overal op de route werd de benodigde dikte van 15 cm gehaald. En wat is dat toch jammer. Want het is alweer 15 jaar geleden dat de Elfstedentocht voor het laatst gereden is.
De kinderen hebben zich in de sneeuw en op het ijs prima vermaakt. Ik heb zelfs schaatsen gekocht. En ik wist dat Leanne, ook al had ze nog nooit geschaatst, zo weg zou schaatsen. Ik twijfelde of Jarno wel zou willen schaatsen. In december heeft hij met de klas geschaatst. En toen stond hij dus voor het eerst op het ijs. En hij vond er niet veel aan. Want hij viel continue. Maar er werd hem ook niets uitgelegd. Dus ik had me voorgenomen om dus hem schaatsen te leren.
Natuurlijk konden we de eerste dagen het ijs nog niet op, want het was nog te dun. Dus eerst gewoon lekker in de sneeuw spelen.

Sneeuwengeltje Leanne

En natuurlijk sneeuwballen gooien.



En eindelijk konden we na een paar dagen goed vriezen het ijs op. Eerst even voorzichtig proberen.......

Er lag veel sneeuw op het ijs.

Leanne die weer eens voor de camera poseert...

Jarno gaat weer sneeuwballen gooien...

En de volgende dag ging Leanne schaatsen. Jarno wilde nog niet. Die speelde liever gewoon op het ijs met de sneeuw met een vriendje. Een paar kinderen hadden al een deel van het ijs sneeuwvrij geveegd. Dus Leanne kon lekker schaatsen. Ik wilde ook schaatsen, maar heb het niet gedaan, vanwege mijn rug. Ik baalde wel een beetje. Want ik vind schaatsen echt heel erg leuk. Hopelijk volgend jaar.

Leanne staat voor het eerst op schaatsen, en ze schaatste zo weg.

Jarno speelt met zijn vriendje.

Leanne heeft een paar uur geschaatst. Ze wilde niet van het ijs af. Ze vond het heerlijk. En de volgende dag heb ik Jarno gestimuleerd om ook te gaan schaatsen. Hij wilde eigenlijk niet omdat hij altijd viel. Maar ik zei dat ik het hem zou leren. En ik vertelde hem dat schaatsen echt heel leuk is. Dus hij deed ook de schaatsen aan (omdat het moest van mama). En ik ging met hem samen het ijs op. Ik liep voor hem en vertelde wat hij moest doen. En al snel had hij de slag te pakken. Het ging allemaa heel voorzichtig maar hij ging vooruit.

En hier schaatst Jarno alleen......!!!!

En zo nu en dan viel hij nog wel. Maar dat vond hij niet zo erg, want hij kon schaatsen.

En Jarno vond het erg leuk. En hij glom van trots. Het ging zo goed. En het enige wat hij nu nog moet doen, is gewoon oefenen, oefenen en nog eens oefenen.
En Leanne en Jarno gingen ook samen schaatsen.

Leanne geeft Jarno schaatstips...

Mijn schaatstoppers!

Deze 2e dag stond Leanne in totaal wel 4 uur op de schaatsen, zo leuk vond ze het. En Jarno ongeveer 2 uur. En zondag gingen we weer schaatsen en toen stond ze wel 5 uur op het ijs. Waar ze de kracht en energie vandaan haalt. We kunnen wel een "Elfwijkentocht" houden hier in Maarssen en ze zou zo meedoen.

Van Ommen Schaatsploeg.

En ik heb hier een filmpje van de kinderen op het ijs:

En hier filmpjes van hun schaatskunsten: Het eerste filmpje heb ik gemaakt op verzoek van Leanne. En is voor Ton. Omdat ze graag wilde dat hij haar zou zien schaatsen.

We hadden afgesproken dat we de week erop na school ook zouden schaatsen. Maar bij het waterschap was er een storing geweest in het gemaal dat weekend. Het gemaal was niet aan geweest. En om problemen met het water in Maarssenbroek te voorkomen, moest het gemaal gewoon weer aan. Waardoor het ijs erg onbetrouwbaar werd. Maar we hadden wel gemerkt dat het ijs bij ons in de wijk eigenlijk nauwelijks aangetast was. Want in de andere wijken lag er toch wel veel water op het ijs. Het ijs was losgeraakt aan de zijkant en daardoor stroomde er water op het ijs. Maar bij ons lag er geen water op het ijs. Wel waren er wat scheuren in het ijs gekomen. Dus er is niet meer geschaatst. En deze week is de dooi ingetreden. Na 2 weken wit Nederland hebben we nu weer een "gewoon" Nederland. Wel jammer hoor. Ik vind het altijd een mooi gezicht en heeft toch een bepaalde sfeer. En ik heb liever die kou, sneeuw, ijs en blauwe lucht. Dan dit grauwe regenachtige weer. Van dit weer wordt je vaak somber. En met sneeuw en ijs word je vrolijk......tenminste ik wel. Jarno is wel weer erg blij, want nu kan hij tenminste weer voetballen. Want er waren geen trainingen en wedstrijden toen het vroor en er sneeuw lag. Want dat is niet goed voor het gras. Maar nu mag er weer op het kunstgras gevoetbald worden. Dus Jarno heeft afgelopen woensdag eindelijk weer eens getraind.

We hadden begin februari ook nog een paar spannende dagen, omdat het niet goed ging met opa Willem. Hij was met een longontsteking opgenomen in het ziekenhuis. En Ton en Harry zijn zelfs naar Spanje gegaan. Maar gelukkig is het goed afgelopen. Na paar dagen ICU mocht hij op zaal. En vandaag mag hij naar huis. Leanne heeft elke avond het korte genezingsgebed voor opa gezongen. Zo lief van haar.
Ton kwam zaterdag 4 februari terug uit Spanje en kwam even bij ons langs en heeft toen de kinderen toch nog zelf zien schaatsen...

De kinderen hebben ook weer hun rapporten gekregen. En zoals te verwachten hadden ze allebei een mooi rapport. En Ton en ik zijn samen naar de rapportgesprekken gegaan. Ik vind die gesprekken altijd wel leuk. En de juffen zijn zeer tevreden over Jarno en Leanne.
En kinderen gaan gewooon lekker door op school. Leanne krijgt extra werkjes voor rekenen en bij lezen is zo ver dat ze gewoon eigen boeken van huis/bibliotheek mag meenemen. Want als ze verder gaat met de leesmethode heeft ze alle boeken uit voor het school jaar ten einde is. Dus ze mag nu lekker zelf kiezen wat ze leest op school. Ik weet niet wanneer ze dan weer verder gaat met de leesmethode van school. Misschien pas in groep 4. We zien het wel. Als ze maar gewoon lekker leest. Jarno en Leanne zijn beide echte boekenwurmen. Ik trouwens ook... 
Nu is het afwachten of Koning Winter echt weg is. Of dat hij nog een keer om de hoek komt kijken...want Maart roert zijn staart en April doet ook nog wat hij wil. Of is de Lente sterker dan Koning Winter... het is afwachten. Over een maandje is het officeel Lente.

Ik ben bij een arbeidsdeskundige van het UWV geweest. En ze schakelen een jobhunting bureau in voor mij om 'passend' werk te vinden. Ik wil wel weer aan het werk. Want het thuiszijn ben ik nu wel wel zat aan het worden. Terwijl ik wel heel veel aan het studeren ben voor mijn studie kindercoach. En ik ben nu al op de helft van de opleiding. Dus het gaat heel goed. En ik vind het heel erg leuk. Mijn streven is om in september examen te doen. De kinderen gaan sinds deze maand ook niet meer naar de Buitenschools Opvang (BSO) omdat ik geen recht meer heb op Kinder Opvang Toeslag (KOT). Maar ik heb een bijdrage aan de Kinderopvang aangevraagd bij het UWV. Dat kan als je in een
re-integratie traject zit voor minstens 6 maanden. En dat zit ik dus. Dus ik hoop eigenlijk dat de kinderen per 1 april op de dinsdag en donderdag weer naar de BSO kunnen. Dan heb ik ook meer kans op werk. Hele dagen werken zal voor mij nog wel heel erg vermoeiend zijn. Geen idee of ik dat ga redden. Maar dat is gewoon uitproberen.

En over 2 weken hebben wij hier in huis weer feest. Want dan zijn de dames hier jarig. En natuurlijk gaan we dat vieren. Leanne kijkt al uit naar haar verjaardag...!!!! Ze wordt dan alweer 7 jaar. Wat een grote meid. De tijd gaat echt te snel. Je moet altijd blijven genieten van elke dag opnieuw...