vrijdag 4 november 2011

Wat gaat de tijd toch snel.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik geblogd heb. Dus ik dacht laat ik maar weer eens bloggen. Er is dan ook wel weer veel gebeurd. Leuke dingen en minder leuke dingen. Kortom we leven gewoon. En wat is er dan allemaal gebeurd?
Leanne is op tv geweest bij Hoelahoep op dinsdag 27 september. Voor de zomervakantie waren de opnames en het werd dus nu uitgezonden. Je kunt de uitzending bekijken op: http://www.uitzending.net/gemist/67299/Nederland-3/HoelaHoep.html Het is aflevering 59, De toren van Hoela.
Jarno heeft bijna elke zaterdag een voetbalwedstrijd en ik vind het altijd leuk om te kijken. Ik ben ook de "verslaggever" van het team. Ik schrijf de verslagen over de wedstrijden en zet die op de webblog van het team. Hier staan ook foto's op en overzicht van de wedstrijden, de stand: http://osm75f42011-2.ditismijnteam.nl/
Leanne heeft elke zaterdagochtend zwemles. En dat is soms best een geregel tussen Ton en mij. Maar als het goed is kan Leanne 26 november afzwemmen voor haar B-diploma en dan zijn we klaar. En dan wordt de zaterdag weer wat rustiger met minder gedoe en geregel. Het is wel heel fijn dat Ton en ik het allemaal goed kunnen regelen met elkaar voor de kinderen.

Ik heb ook een aantal beslissingen genomen. Ik wilde die opleiding Kindercoach gaan doen. En ik wilde eigenlijk meteen beginnen. Dus uiteindelijk besloten om gewoon te beginnen. Waarom wachten? Financieel heb ik het zwaar. Dus of ik nu beging of volgende maand, het zal niet veel uitmaken. Dus ik ben 1 oktober begonnen begonnen met de opleiding Kindercoach. En het is verschrikkelijk leuk. Als de kinderen op school zitten probeer ik te studeren. Ik ben nu ongeveer 6 weken bezig. En ik heb les 8 bijna afgerond. Totaal zijn er 30 lessen en de gemiddelde studieduur is 1 jaar. Zolang ik niet werk kan ik veel uren in de week studeren. Dus dat probeer ik ook. Het kost me ook geen moeite. Ik vind het gewoon erg leuk. En ik lees ook andere boeken die met het vak te maken hebben ernaast. En ik heb contact met een paar mede-cursisten en ik probeer afspraken te maken met kindercoaches in de omgeving en ik ben ook veel informatie aan het opzoeken op internet. Er is over 2 weken ook een studiedag hier in Maarssen, waar ik heel graag heen wil. Maar dat kost geld. En op zich is het niet veel geld voor zo'n dag. Maar voor mij is het eigenlijk toch te veel. Dus ik zal niet kunnen gaan. En dat vind ik erg jammer, want het is wel een mooie kans om te netwerken, mensen te leren kennen, meer over het werk te leren. Maar er komen vast wel meer van zulke dagen. Ik moet gewoon nu eenmaal op de centjes letten. Zeker in deze tijden. Ook vanwege Sinterklaas. En in januari de verjaardag van Jarno.

De kinderen hebben eens in de maand "Breek van de week" op woensdag. Iedere klas geeft dan een optreden: een liedje, dansje, gedichtjes, toneelstukje....e.d. En ik heb dit keer een filmpje ervan gemaakt:
                                                  Groep 3a van Leanne

                 Groep 5a van Jarno, met de KlipKlapper, eind dans van de Breek.

De herfstvakantie is ondertussen ook alweer geweest. En daar ik dus thuis was en niet werkte hoefde ik ook niet echt opvang te regelen dus dat was wel makkelijk. Dinsdag en donderdag konden ze gewoon naar de BSO. En Jarno wilde eigenlijk wel heel graag naar de BSO. Hij heeft het daar zo naar z'n zin. Dus hij ging die dinsdag lekker naar de BSO en Leanne blijf thuis bij mij. Die maandag gingen we gezellig met z'n drietjes op bezoek bij oma Bep. Voor mij was het alweer een tijdje geleden dat ik haar had gezien. We spreken elkaar wel eens via de telefoon, maar op bezoek is toch ook wel eens goed en leuk.
Oma Bep met Leanne en Jarno
Gezellig samen in de bus.

Die woensdag was de GROTE DAG voor Jarno: Nationale Keepersdag. Per regio wordt 1x per jaar een keepersdag gehouden voor de jeugd. En daar krijgen ze de hele dag training van professionele keeperstrainers en ook nog training van keepers uit de eredivisie. Dat is natuurlijk harstikke gaaf zo'n dag. Dus Jarno is daar geweest. Het was een behoorlijk lange dag voor hem. We hebben hem om 14:30 uur daar gebracht. En rond 15:15 uur stonden ze op het veld. Ingedeeld in groepjes van 10 kinderen en er werd serieus getraind.
Eerst natuurlijk de warming-up. Is heel belangrijk om blessures te voorkomen.

En de jonge keepers leerden diverse technieken.

Zo nu en dan ook even een gezamelijke oefening. Er waren over de 100 kinderen.



Oefening met het leren vangen op een speciale manier.

En de kinderen moesten hard werken. Ze werden gedrilld door de keepers:

We hebben even gekeken en daarna zijn Leanne en ik naar Annemieke gegaan. Daar hebben we een gezellig middagje gehouden. Leanne heeft heerlijk zitten knutselen. Ik heb op de bank een boekje gelezen. En daarna hebben we heerlijk gezellig gegeten. Lekkere soep met wel hele speciale broodjes.
Wit met donkerbruin en lichtbruin brood. Leuk toch. Ideetje opgedaan bij de Hoelahoep show.

Leanne en Annemieke zijn druk bezig met het klaarmaken van de broodjes.

Voor ieder wat wils. Er zitten bloemetjes, sterretjes, vierkantjes in het brood.

Mini broodjes met jam, smeerkaas, pasta of pindakaas.

Gezellig samen eten: Leanne, Kevin, Annemieke en Dirk
En rond half 8 in de avond gingen we richting Bussum en daar was Jarno nog druk aan het trainen met de diverse professionele keepers van de eredivisie. Sorry, ik weet even niet meer alle namen. Maar de keeper van NAC, FC Groningen en Heerenveen waren er. En  nog een paar. Voor die jonge keepers is dat natuurlijk fantastisch. Na de training kregen ze allemaal een certificaat uitgedeeld met de handtekeningen van de keepers. Pas rond 21 uur vertrokken we. Jarno heeft een geweldige dag gehad. Hij heeft veel geleerd: duiken, zweven, dropkick....en nog veel meer.  En volgend jaar wil hij weer. Er is ook een keepersschool waar hij op zou kunnen. Dan krijgt hij in het weekend training. Maar, daar zit een wel ook een erg leuk prijskaartje aan. Hij kan wel een gratis les krijgen. Dus ik denk dat we dat wel doen. Want daar zal hij ook wel weer veel leren.
Jarno heeft wel bij de eerst wedstrijd echt heel goed gekeept. Ze hebben met 4-0 gewonnen. Dus Jarno heeft de 0 gehouden en daar is hij zo trots op en ik natuurlijk ook.
De donderdag van de herfstvakantie hebben we een lui dagje gehouden. Jarno was behoorlijk moe na die intensieve keepersdag. En vrijdag kwam er een vriendje spelen. En daarna gingen ze een weekendje naar Ton. De maandag waren de kinderen nog vrij van school en de dinsdag begonnen ze weer op school. Dus nu weer paar weken naar school tot aan de kerstvakantie. Zullen ook weer drukke tijden worden met Sinterklaasvieringen en kerst.
Afgelopen weekend hebben een leuk en druk weekend gehad. Zaterdag was er de voetbalwedstrijd van Jarno. Dirk en ik waren de supporters van Jarno. Leanne ging met Ton naar zwemles. Jarno keepte dus heel erg goed. En ze wonnen met 4-0. Dat voelde goed. Want de vorige wedstrijd hadden ze verloren met 8-0. En in de middag had ik een leuke verrassing voor ze. En ik heb dat geheim voor ze gehouden. Rond 15 uur gingen we met de bus naar Utrecht en we stapten bij muziekcentrum Vredenburg uit. En daar stond een tent en toen we er vlakbij waren zagen ze de posters: Geronimo Stilton Gi-Ga musical. Jarno en Leanne waren door het dolle heen. Ze waren zo blij. Ik kon namelijk met de
U-pas heel goedkoop kaartjes voor de musical kopen dus dat heb ik gedaan. Het was een hele leuke musical en we hebben genoten. Die zondag hadden we een verjaardagfeestje van opa Dirk. En dat was erg gezellig en we hebben heerlijke soep gegeten. De kinderen zijn gek op de soepen van oma's. Oma Bep kan heerlijke groentesoep maken. Maar Leanne heeft ontdekt dat oma Annemieke ook heerlijke groetensoep kan maken. Ik denk dat ik als mama ook maar eens groentesoep ga maken. Even kijken of mama's groentesoep dan ook lekker is. Maar ik denk niet dat ik tegen die soepen van de oma's op kan.
Het weekend was erg leuk en gezellig. We hebben genoten. Maar eigenlijk was het voor mij te veel. Ik had zaterdagavond al heel veel pijn aan mijn rug en mijn benen. En zondag was het niet veel beter. Maar ik ga niet alsmaar thuis zitten. En soms moet je gewoon erop uit. Voor de kinderen en voor mezelf is dat gewoon belangrijk. En ik heb een heerlijk weekend gehad. En daar gaat het om. Maandagochtend ben ik met Jarno naar de oogarts in Utrecht geweest. Omdat hij niet altijd alles goed op het bord kan zien. Ik ben daar erg alert op omdat ik als kind ook veel dingen niet kon zien en pas op mijn 11e een bril kreeg. En Jarno zit achterin in de klas. Dus ik vroeg hem gewoon of hij alles wel kon lezen en toen zei hij dat hij niet altijd alles kon zien. Dus dat was voor mij een trigger om zijn ogen na te laten kijken. En maandagochtend werden er verschillende oogtesten gedaan. Hij kreeg ook druppels in zijn ogen. En toen die erin gedruppeld werden deed het toch wel erg pijn bij hem. Maar dat ging gelukkig al snel weg. Die druppels zorgden ervoor dat dat pupillen groter werden en daardoor kan er een betere meting gedaan worden. Hij had wel de hele dag last ervan. Want buiten scheen de zon en die was toch wel behoorlijk fel. En het deed hem gewoon pijn aan zijn ogen. Was eigenlijk wel zielig. Als ik het had geweten dan had ik een zonnebril meegenomen. En zoals we eigenlijk wel verwacht hadden moet Jarno een bril. Maandagmiddag na school hebben we meteen hier in het winkelcentrum een bril uitgekozen. En Ton was er ook bij. Dat vond Jarno erg leuk. Jarno heeft een leuke bril uitgekozen en die mogen we komende week gaan halen. Het is de bedoeling dat hij de bril de hele dag op heeft. Maar als hij gaat lezen of schrijven, dus iets doet wat vlakbij is dan mag hij de bril afdoen. Hij is dus bijziend. Net zoals ik. Toen ik maandagochtend aan Jarno vroeg wat hij ervan vond dat hij een bril moest, vond hij het niet echt leuk. Maar later op de dag vond hij het niet erg meer. Als hij er beter door kan zien. Is dat gewoon goed.
En deze week moest ik ook nog voor mezelf naar het ziekenhuis. Ik ben weer naar de neuroloog geweest. In juli was ik voor het laatst bij hem en toen hadden we afgesproken dat ik in januari weer zou komen. In juli was er een hele verbetering. In april kon ik bijna niets en in juli kon ik alweer wat meer lopen, beetje fietsen en zelfs weer zitten. Dus er zat een opgaande lijn in. En we beide verwachtten dat die stijgende lijn zou doorzetten. Maar niet dus. Sinds juli is er geen verbetering. Ik kan maar hooguit zonder pijn 10-15 min lopen en fietsen. Daarna heb ik pijn en uitstraling naar mijn linkerbeen. Ik loop op krukken. En het gaat gewoon niet goed. Dus daarom heb ik dus eerder een afspraak gemaakt. Ik ben gisteren geweest en hij vond zelfs dat het iets slechter ging dan in juli. En de conclusie is dat ik een operatie ga krijgen. 12 december heb ik een afspraak bij de neurochirurg en daar zullen we bespreken wat voor operatie ik precies krijg en wanneer. Verwachting is dat ik dan in februari of maart geopereerd zal worden. Een kleine kans dat het eerder gebeurt. Ik ga nog wel kijken of ik elders eerder geopereerd kan worden. Aan de ene kant vind ik het best eng. Maar aan de andere kant wil ik die operatie gewoon, omdat ik het zat ben. Ik wil weer gewoon kunnen functioneren. En gewoon weer de dingen doen die ik wil doen. Dus nu is het afwachten. En ondertussen ga ik verder met studeren.
En toch gewoon zoeken naar werk. Voorlopig zal dat "passend" werk zijn. Wat dat ook zo mogen zijn. En op het moment kan ik maar hooguit 3 uur per dag werken. Het is wel moeilijk om voor maar 3 uur per dag werk te vinden. Dus ik zie wel. Ik zit wel in de Ziektewet dus ik heb geen sollicitatie plicht. Maar toch ben ik wel op zoek. Want met werken, krijg ik wel meer inkomen dan de uitkering.

Morgen is het een spannende dag voor Leanne. Morgen heeft zij een dansoptreden in het winkelcentrum hier in Maarssen tijdens de Vrijwilligersmarkt. Vorig jaar heeft ze ook opgetreden. Dus ze weet wat het is. En ze heeft er heel veel zin in.
Ik heb nu wel genoeg geblogd. Bedankt dat jullie de tijd nemen over ons wel en wee te lezen.....

donderdag 22 september 2011

Nieuwe kansen

Er is weer van alles gebeurd.Vooral met betrekking tot mijn werk. Vorige week donderdag had ik een gesprek met de bazen (dat is een echtpaar). En zoals ik al verwachtte gaven ze te kennen dat ze mijn contract niet zullen verlengen. Mijn contract loopt tot eind oktober. De reden is niet alleen omdat ik in de ziektewet zit. Het speelt natuurlijk wel mee. Maar ze hadden eigenlijk verwacht dat ze in de loop van het jaar meer klanten zouden krijgen. Maar het klantenbestand is juist gedaald. Dus er is ook qua werk niet voldoende. Dat had ik ook al gemerkt. Ik deed ook veel andere werkzaamheden. Natuurlijk ook als afwisseling zodat ik niet constant hoefde te zitten. Maar het was me wel duidelijk dat er minder werk was. Vorige week had ik dus dat gesprek en het was eigenlijk een goed en rustig gesprek. We hebben het ook over hele andere dingen gehad. En ik was erg rustig. En ik ben nu thuis. Ik werk niet meer. Ik heb namelijk nog heel veel vakantie-uren. Ik ben nu dus deel met ziektewet en deels "met vakantie". Het is wel raar om nu thuis te zijn. Ik ben natuurlijk laatste maanden veel thuis, maar omdat ik in de ziektewet zat is het toch anders. Want je werkt eraan om zo gauw mogelijk beter te worden. En nu ben ik thuis en eind oktober heb ik geen baan meer. En aan de ene kant denk ik dat het misschien juist wel goed dat het nu zo gaat. Lichamelijk gaat het gewoon niet goed. En ik zal straks in de Ziektewet komen en niet in de WW. Ik kan me even gewoon helemaal richten op mezelf en hopelijk zal het lichamelijk dan beter gaan. Op het moment is er niet veel verbetering in mijn rug. En eigenlijk vind ik dat erg vervelend. Want ik kan gewoon niet goed functioneren. Als ik langer dan een kwartier moet lopen of staan dan heb ik mijn krukken nodig om te zorgen dat ik niet teveel pijn krijg in rug en linkerbeen. En ik kan maar een kwartiertje fietsen. En ik kan niet eens gewoon een dagje weg. Want met bus of trein reizen is ook niet echt een pretje. Ik heb pas in januari weer een afspraak met de neuroloog. Maar de bedrijfsarts adviseert mij om eerder een afspraak te maken.
Maar er zijn momenten dat ik bang ben voor de toekomst. Vooral op financieel gebied. Maar ik ben ondertussen wel met veel dingen bezig. Nu ik weet dat ik straks helemaal in de ziektewet kom ben ik gaan uitzoeken hoe dat zit met kinderopvangtoeslag en ziektewet. En allerlei andere zaken.
Verder ben ik heel erg enthousiast over de opleiding kindercoach. En het liefst zou ik vandaag al willen beginnen. Maar ik wacht nog even. Bedoeling is wel dat ik dit jaar begin. Ik ben wel al vakliteratuur aan het lezen. Heb al een dik boek uit de bibliotheek geleend wat ik lekker aan het lezen ben.

Afgelopen weekend hebben we een leuk weekend gehad. Zaterdag was een leuke, bijzondere en drukke dag. In de ochtend had Leanne zwemles. En daarna gingen we naar Utrecht want Jarno had een voetbalwedstrijd.
Keeper Jarno klaar voor de wedstrijd

Jarno keepte goed

Mooie sprong

Stoere foto
 En natuurlijk waren er ook supporters.
Natuurlijk is Leanne de grootste supporter
En Ton was er ook. En alle andere ouders.


Ze wonnen deze wedstrijd wel niet, maar het was een leuke en spannende wedstrijd. De teams waren aan elkaar gewaagd.
Na de wedstrijd zijn we naar Eindhoven gegaan op bezoek bij bij Stephan. Ik wilde al zo lang bij hem op bezoek. En Annemieke is meegegaan. Zij reed, want het reizen met trein en bus is voor mij nog erg lastig. We gingen eerst naar José. En van daaruit naar Stephan. Hij woont sinds oktober in verzorgingstehuis. En het gaat steeds slechter met hem. Het is moeilijk hem zo te zien. Hij praat moeilijk. Soms is het moeilijk hem te verstaan. En lopen is voor hem ook wel lastig. Hij herkende mij ook niet niet. Dat is niet leuk. Maar het is ok. Hij is en blijft mijn broer. Of hij me nu wel of niet herkent. Natuurlijk kende hij Jarno en Leanne ook niet meer. En ze gingen goed met hem om. En Stephan gaat ook heel leuk om met de kinderen. We hebben gezellig een taartje gegeten. En ze hebben daar een leuke tuin en Jarno en Leanne zijn lekker in de tuin gaan spelen en hebben zeker 500 kastantjes gevonden. Ze hebben ze verzameld in 2 zakken. Ze proberen het record van vorig jaar te breken. Vorig jaar hadden ze 1149 kastanjes. Ze hebben nu al 1103 kastanjes. Dus dat record zullen ze wel halen.
José en Stephan
 Je kunt duidelijk zien dat er iets met Stephan. Maar op onderstaande foto zie je dé Stephan terug die ik ken.
 Stephan is gek op chocolade, dus we hadden lekker chocolaatjes gekocht en Leanne gaf het aan hem. En hij zei dat ze heel lief was. Dat was wel een bijzonder moment. Leanne vond dat ook wel bijzonder, ze heeft wel door dat hij niet echt meer bij is. Wat ik ook wel mooi vond was dat Leanne een chocolaatje aan Stephan gaf.  Hij kan niet echt meer zelf eten. Dus Leanne deed het chocolaatje in zijn mond. Was gewoon lief om te zien.
Chocolaatjes voor Stephan

Nog even een gezellig samen lachen.
We merkten aan Stephan dat hij op een gegeven moment niet meer wilde. Hij wilde weer naar zijn eigen afdeling. Naar een vertrouwde omgeving. Hij werd moe. Dus we hebben naar boven gebracht en daarna zijn we weg gegaan. Eerst even José thuis gebracht. En daarna naar huis.
We waren allemaal erg moe toen we thuis kwamen. Dus lekker gegeten en toen kinderen naar bed gebracht.
Zondag hebben we een lui dagje gehouden.Op de zomerschool heb ik leren werken met pastelkrijt en ik heb het zelf ook gekocht. En zondag hebben we er mee getekend. Maar het is een andere manier van tekenen dan gewoon krijt. Leanne wilde het graag leren. Dus we hebben samen getekend. Ze vond het erg leuk. Jarno was bij een vriendje maar toen hij thuis kwam deed hij ook mee.
We hadden een creatieve zondag.




zaterdag 10 september 2011

Pech en geluk

Ik heb wel een pech zegg. Ik loop al maanden met een hernia. Ik kan gelukkig weer fietsen en dat maakt mijn leven gewoon makkelijker. Ik moet alleen niet te lang fietsen. Maar naar school en werk en naar de winkels dat gaat goed. Dus ik ben al lang blij dat ik dat allemaal kan. En wat doe ik afgelopen woensdag val ik met de fiets. Ik weet niet precies wat er gebeurde maar ik lag tegen het hek. Mijn vingers zaten vast tussen het stuur en hek. Dus met moeite kon ik de fiets optillen om mijn vingers te bevrijden. Ik dacht eerst dat ik mijn vingers gebroken had, want ze deden zo zeer en ik kon de eerste paar minuten ze echt niet bewegen. We waren vlak bij huis dus fietsen in de schuur gezet, maar ik trilde zo erg en voelde me misselijk. Dus ben gewoon op de grond tegen de muur gaan zitten. Kinderen waren heel lief en knuffelde me. Ze waren wel geschrokken. Thuis meteen mijn vingers onder de koude kraan. En ik kon ze toen alweer bewegen. Gelukkig niets gebroken. Maar even later had ik heel veel pijn in mijn linkerzij. En vermoedde gekneusde ribben. Alle bewegingen deden pijn. En ik had nog een hele dag voor de boeg. We moesten lunchen en Jarno moest naar voetbaltraining. Dus heb even kunnen regelen dat hij met iemand mee kon fietsen. Ik kon in de middag terecht bij de huisarts en zij stuurde me toch voor de zekerheid door naar het ziekenhuis voor foto's. Gelukkig waren de ribben niet gebroken.
Ik baal enorm want ik kan nu niet meer fietsen. Is te pijnlijk voor mijn ribben. Rechtop zitten is het beste voor mijn ribben. Maar halfzitten/liggen is beter voor mijn hernia.
Lopen kan ik wel. Zolang ik rustig loop dan gaat het goed. Maar om de kinderen naar school te brengen en dan naar mijn werk te lopen heb ik mijn krukken nodig want anders krijg ik pijn in mijn rug en linkerbeen. Maar dat kan weer niet vanwege de gekneusde ribben.
Stom toch dat ik gevallen ben. Ik ben goed om altijd alles negatief te bekijken. Dus ik dwing me zelf om dus ook de positieve dingen te zien. Vandaar de titel pech en geluk.
Pech dat ik gevallen ben, pech dat ik gekneusde ribben heb naast de hernia en pech dat mijn tv stuk is gegaan.
Maar gelukkig fietst Leanne nu zelf en zat ze niet achterop (ik wil er niet aan denken wat er met haar had kunnen zijn, dus doen we ook niet), gelukkig dat de kinderen me niet hebben zien vallen, gelukkig niets gebroken, gelukkig kon Jarno met iemand meefietsen naar voetbaltraining, gelukkig kon Annemieke mij naar het ziekenhuis brengen en gelukkig was de röntgen afdeling nog net open, paar minuten later en het was dicht en hadden we naar ander ziekenhuis gemoeten. Gelukkig heb ik schatten van kinderen die heel lief voor me zijn en me goed helpen. Gelukkig was er vrijdag een lieve moeder van een vriendje uit Leanne's klas die mij en Leanne thuis wilde brengen, gelukkig kon Ton vrijdagmiddag Jarno uit school halen. Gelukkig is het dit weekend
papa-weekend, zodat ik goed kan rusten en gelukkig heb ik een lieve buurvrouw met wie mee kon rijden om boodschappen te doen en gelukkig had Ton nog een tv staan die ik mocht hebben.
Als ik alles zo opnoem heb ik dus eigenlijk meer geluk dan pech. Ik heb lieve mensen om me heen die klaar voor ons staan en die bereid zijn om te helpen. En dat is toch fantastisch. Dat is rijkdom. En ik moet dit gewoon altijd doen. Even zo'n lijstje maken van pech en gelukkig en dan zie je dat de pech wel meevalt.

Wat bijvoorbeeld ook nog gelukkig is; is dat toen gisterenavond de tv kapot ging ik in het blad Psychologie ging bladeren en kwam daar een bladzijde tegen met allemaal opleidingsinstituten. En ben dus al die websites afgegaan. En ik ben al weken aan het rondkijken op zulke sites. Ik heb al diverse studiegidsen in huis omdat ik juist heel iets anders wil gaan doen. Het werk wat ik nu doe kan ik en ben er goed in. Maar ik mis iets heel essentieels en dat is contact met mensen, mensen helpen en iets voor mensen doen. En doordat ik vanwege de hernia in de ziektewet zit heb ik veel tijd om na te denken. En ben er achter gekomen dat ik iets wil met kinderen en ouders. Alleen ik wist niet in welke vorm of hoe. En gisterenavond kwam ik op de site www.civas.nl en daar kwam ik de opleiding kindercoach tegen. En deze opleiding sprak me meteen aan. Heb meteen een proefles gedownload. En meer gaan browsen over wat kindercoach precies is.
Ik kwam dus 2 opleidingen tegen: die van Civas, een schriftelijke cursus met professionele begeleiding via telefoon en internet.Deze opleiding duurt ongeveer een jaar en is voor mij redelijk betaalbaar, weet nog niet precies hoe maar het is te doen. Dan heb ik nog een opleiding bestaande uit 10 bijeenkomsten en zelfstudie thuis, begint eind september en in februari volgend jaar is dan het examen. Deze is veel duurder. Zou echt niet weten waar ik het geld vandaan zou kunnen halen. Ja, ik kan het terugvragen van de belasting. Maar ja voordat je dat hebt.............is waarschijnlijk pas volgend jaar. Beide hebben voor- en nadelen. Voordeel van Civas is dat het voor mij betaalbaar is, de studiedruk is lager en kan tijd zelf indelen. Nadeel is dus dat je het in je eentje doet, er is wel goede begeleiding en via een forum heb je contact met medestudenten. Maar je doet het wel alleen. Voordeel van die andere is dus die bijeenkomsten en dat vind ik gewoon erg prettig. Die bijeenkomsten zijn ook weer een beetje een nadeel, ik moet zolang ik dus werk heb vrij nemen op die 10 vrijdagen, en opvang vinden voor de kinderen. Opvang is op zich niet zo moeilijk. Dat zal wel lukken. Het vrij nemen is wel een probleem. Maar ja, hoe lang werk ik er nog. Kan zijn dat ik eind oktober mijn baan kwijt ben. Want ik zit in ziektewet en ben dus een dure kracht. Ik hoop natuurlijk dat mijn contract verlengd wordt. Want ik wil gewoon daar blijven werken. Alleen het is niet duidelijk wanneer ik weer helemaal beter ben. Zal nog maanden duren. Dus voor een werkgever ben ik nu niet echt de ideale werknemer.

Mijn hart zegt dat als ik deze studie kies ik voor Civas moet gaan. Vanwege het geld en de studiedruk. Een jaar of 5 maanden over een studie doen is toch wel een verschil.
Ik besluit alleen nu nog niets. Ik wacht nog even af. Want mocht ik mijn baan kwijt zijn dan zijn er weer andere mogelijkheden, misschien ook wel financiële mogelijkheden bij UWV of gemeente voor omscholing. Ik weet niet wat er allemaal voor potjes zijn bij UWV en de gemeente dus moet dat ook even uitzoeken.
Ik ben dus druk bezig met van alles in en nog wat, maar vooral in mijn hoofd.

Met de kinderen gaat het gelukkig goed. Gaat eigenlijk altijd goed met ze. En ben dus dankbaar dat ik me daar geen zorgen over hoef te maken. Beide vinden het heerlijk op school. Leanne's uitdaging dit jaar is mooi leren schrijven. Ze kan lezen, schrijven en rekenen. Maar nu leert ze dus echte schrijfletters. En dat vindt ze zo leuk. Ze kwam thuis met boekje met 2-letterklanken om te schrijven: au-ui-eu-ei-ie, en ze had zo haar best gedaan en mooi geschreven dus gaf haar complimenten en zei dat ik trots op haar was. Ze begon helemaal te stralen. En nu wil ze nog zo'n boekje om nog meer te oefenen. Ben zo blij dat ze toch nog echt een uitdaging heeft. Want het was toch afwachten omdat ze gewoon al heel veel dingen kan. En ze helpt de juf. En ze leest ook wel eens voor.
En Jarno vindt vooral het vak "natuur" op vrijdagmiddag het leukst. En hij kan niet wachten tot hij aardrijkskunde krijgt, de topografie van Nederland. En natuurlijk is het voetballen zijn lust en zijn leven. Hij zat eerst in F6, maar de coach/trainer van vorig heeft nu F4 en deel van zijn teamgenoten zitten ook in F4 en zijn coacht/trainer wilde hem graag als keeper in F4, want F4 had geen keeper meer. En dat mocht. Dus nu is hij keeper van F4. En vandaag was de eerst wedstrijd en die hebben ze gewonnen met 3-2. En Jarno heeft nu ook het echte keeperstenue en dat vindt hij ook zo stoer. Wel jammer was vergeten mijn camera mee te nemen. Dus dat doen we volgende week wel.
Wil je het het wel en wee van het team volgen dan kan dat op:
http://osm75f42011-2.ditismijnteam.nl/ Je kunt ook supporter worden van het team op deze site. Leanne zit op dansles maar ze heeft de eerste 2 lessen van dit jaar gemist. De 1e keer was ze ziek en de 2e keer moest ik naar het ziekenhuis dus kon ze niet naar dansles. Dus dan maar volgende week, ze heeft er wel zin in.
Afgelopen tijd hebben we we dus wel leuke dingen gedaan. Op de mooie zonnige dagen proberen we er wel op uit te trekken. Zoals naar de speeltuin in Boomstede, is vlakbij en daar kan ik ook lekker liggen. Er is daar een grasveld, groot klimtoestel van hout met glijbanen, touwen...e.d.
Ik lig lekker met Leanne

Jarno die gekke bekken trekt

Leanne houdt van het posen voor een foto

Mooie meid

Ze vindt het heerlijk om te fietsen, ze fietst het liefst de hele dag

Stoere knul

En regelmatig komen er vriendjes of vriendinnetjes spelen of zij gaan ergens spelen. Dus we hebben een druk genoeg leven. En tussendoor moeten we ook nog naar de tandarts. Kinderen hebben geen gaatjes. Ik jammer genoeg wel. BIj Leanne worden binnenkort haar kiezen gesealed. En met Jarno moet ik naar de orthodontist omdat hij een beugel moet, want hij heeft een kruisbeet en zijn boventanden staan te ver naar voren. Dus tandarts heeft ons geadviseerd om een consult aan te vragen bij de orthodontist om te kijken of hij nu al beugel moet of pas over een tijdje. En bij Jarno zijn er 2 tanden nog steeds niet doorgekomen, dus moest er een overzichtsfoto gemaakt worden om te kijken of ze er wel zitten, en daarvoor moesten we naar Utrecht. We gingen in totaal 80 minuten reizen voor 2 minuten foto maken........Jarno vond dat gereis helemaal niet leuk. Ja ik ook niet. Maar ja het moest nu eenmaal. En gelukkig zitten de tanden er wel, alleen moeten ze dus nog zakken.
Vorig weekend is Jarno gaan logeren bij zijn tante Margriet en zij heeft nog een neefje, van Jarno's leeftijd, en zij had hem ook uitgenodigd. De jongens kenden elkaar niet. Nu dus wel en het was een leuk weekend geworden. Het was prachtig weer en ze zijn gaan zwemmen bij het Henschotermeer en ze zijn nog naar een kasteel geweest. We waren met de trein naar Amersfoort gegaan. En Leanne en ik zijn dus weer met de trein terug naar huis gegaan en Leanne wilde graag in een badje op het balkon, maar ik had geen opblaasbaar badje meer. Dus dan maar in een opblaasbaar bootje en daar water in gedaan.
Leanne lekker afkoelen in water
 Zondag was het jammergenoeg weer regenachtig weer en toen ging ze ook in het bootje spelen in de woonkamer. Ze had alles aan de kant geschoven en ging lekker spelen.

Bootje varen, theetje drinken

Hele woonkamer vol met speelgoed: playmobil, pinypon en poppen

Leanne wacht op Jarno
Jaaaa, eindelijk is Jarno er weer!!!!!
En Margriet bracht Jarno weer thuis en ze bleef gezellig mee eten. En waarschijnlijk houdt ze wel vaker een neefjes weekend. En misschien wil Leanne ook wel een keer mee.

Ik heb dit weekend een rustig weekend, wel vanmorgen naar de voetbalwedstrijd geweest, omdat Ton met Leanne naar zwemles ging ben ik gaan kijken bij Jarno. Hij vindt het fijn als één van ons er is. Dus moest wel vroeg op. Maar de rest van het weekend kan ik lekker rusten. Hoef verder niets. Heerlijk. Kan ik wel gebruiken, want ik wil zo snel mogelijk met die ribben weer kunnen fietsen. En rusten is eigenlijk het beste voor die ribben. Dus dat doe ik dan ook. Ik ga morgenmiddag wel even proberen te fietsen. Want ik wil gewoon fietsen. Want lopen naar school en werk is gewoon te pijnlijk. Dus zo even lekker op balkon zitten. En lekker witlof met ham en kaas eten. De kinderen vinden dat niet lekker dus eet ik dat lekker vandaag.



zaterdag 20 augustus 2011

Alweer een weekje school achter de rug.

De eerste week school zit er alweer op. En Jarno en Leanne vinden het heel erg leuk. Het is wel weer wennen voor ze. Het duurt even voor we weer in ritme zijn. Ik merkte wel aan ze dat eind van de week toch wel moe waren. Vooral Leanne was erg hangerig. Dus dit weekend doen we het gewoon wat rustig aan.
Leanne zit nu in groep 3 en ze wilde dolgraag naar school. En ze wilde de juf laten zien dat ze al heel goed kan lezen. Ze zit namelijk al in niveau 4 van de leesmethode. Het streefniveau voor de kinderen in groep 3 is dat ze einde van het schooljaar in niveau 3 zitten. Leanne mag gewoon lekker doorgaan met lezen. En Leanne kan ook al wel wat rekenen. De uitdaging voor Leanne dit jaar is om netjes te leren schrijven. Ze kan al schrijven maar ze schrijft hoofdletters en kleine letters door elkaar. Maar ook dat gaat al snel. Als ze haar naam schreef gebruikte ze een andere a en de hoofdletter N. En ze heeft van de week het schrijven van haar naam thuis geoefend.

En we speelde een keer restaurantje tijdens het avondeten. En Leanne wil alleen nog maar schrijven. Dus schreef ze dit kaartje. En ze heeft het helemaal zelf geschreven zonder te vragen hoe het geschreven moest worden. Ik vind het erg knap.
Ze bedoelde hiermee dat niemand de kok (moeders) dus niet mocht storen.


Ik vind het wel fijn dat op deze school er ook plusgroepen zijn voor kinderen die dus meer uitdaging nodig hebben. Want kan gebeuren dat Leanne dat de plusgroep voor Leanne ook wel iets is, omdat ze al veel dingen kan die er in groep 3 aangeleerd worden. Maar we zien wel hoe het zal gaan.
Leanne wilde ook dolgraag naast haar vriendinnetje zitten. En toen we dus maandagochtend in de klas kwamen was het natuurlijk een leuke verrassing dat ze ook naast haar vriendinnetje zit.
En Leanne heeft ook een grotere fiets gekregen. Want de fiets die ze dus had was te klein. Dus nu een nieuwe fiets. En een rose met oranje. Ik heb die voor een klein prijsje op marktplaats gekocht. Marktplaats is echt een fantastische site. En Leanne wil fietsen, fietsen, fietsen en nog een fietsen. Verder zit Leanne ook op een nieuwe BSO. Omdat deze goedkoper is dat dan degene waar ze op zat. Jarno zou er ook op kunnen. Maar hij heeft het zo naar zijn zin bij waar hij zit. Al zijn vriendjes zitten daar. En ze kunnen daar heerlijk veel voetballen. En op de BSO waar Leanne op zit is daar nu nog geen ruimte voor. Misschien in de toekomst.
Afgelopen donderdag was er info-avond voor de ouders voor de kinderen van groep 3 en natuurlijk ben ik daarheen geweest. En er werd verteld was er dit jaar allemaal gedaan wordt. En ik had aan Leanne beloofd dat ik dit jaar klassenouder zou zijn van haar klas. Ben het al 2 jaar van Jarno's klas geweest. Ik doe het samen met een andere moeder. En ik wordt ook leesmoeder, ook dat had ik beloofd aan Leanne. Ik vind dat zo leuk om naast die kinderen te zitten als ze lezen. En het is ook een leuke manier om die kinderen te leren kennen. De kinderen uit Jarno's klas ken ik ook allemaal en zij kennen mij ook.
Leanne vindt het verschrikkelijk om in een hut te spelen. Ze is dan ook uren zoet. Dus deze week heb ik 2 hutten gebouwd. Op woensdag een hut op het balkon. En gisteren hier eentje midden in de woonkamer bij het trapgat. Niet echt een handige plaats maar het is wel een mooie hut en hij staat er nog.
Lekker liggen in de hut op het balkon.

De  hut op het balkon

Zelfs de poppenwagen moet mee in de hut.

De hut in de woonkamer.

En Jarno zit dit jaar groep 5 en hij heeft er veel zin in. Omdat hij er leuke vakken bij krijgt. Het leukste vindt hij aardrijkskunde (topografie) en het saaiste vindt hij taal. En vanaf dit jaar gaat hij ook de vrijdagmiddag naar school en dan krijgt hij het vak natuur. En dat vindt hij ook erg leuk. Het is wel even wennen dat hij nu de vrijdagmiddag naar school gaat. Om 12 uur haal ik hem en Leanne op en dan naar huis om te lunchen. En Jarno moet dan om 13:15 uur weer op school zijn. Dus gisteren bleef ik heen en weer fietsen omdat ik ook al in de ochtend naar de huisarts was geweest. Ik heb gisteren eigenlijk veels te veel gefietst, want ik had toch wel veel pijn in mijn rug. Maar ja, het kon even niet anders.
En afgelopen week begonnen ook de voetbaltrainingen weer van Jarno. Hij zit dit jaar F6. Hij had gehoopt in F4 te komen. Omdat dat eigenlijk het grootste deel van het team van vorig jaar is. En ook de trainer/coach is daar. En die trainer/coach had de TC gevraagd of ze Jarno mochten omdat hij hun keeper was. Ik had het ook aan de TC gevraagd. Maar de TC vond het niet nodig dat F4 een vaste keeper had. Dus het mocht niet. De trainer/coach vond dat helemaal niet leuk  Maar goed het is nu zoals het is. En hij zit dus in F6 en een teamgenootje van vorig jaar zit er ook in. En eigenlijk maakt het natuurlijk niet uit in welk team hij zit, als hij maar kan voetballen. En het liefst natuurlijk keepen.
En het teamgenootje kwam afgelopen woensdag na de training bij ons spelen. En ze waren behoorlijk moe dus ze mochten even op de DS.

En omdat Leanne ging oefenen met schrijven ging Jarno ook schrijven dus hij ging alle namen van de kinderen uit zijn klas opschrijven.

Vanmorgen had Leanne voor het eerst weer zwemles. Dus Ton kwam haar halen. En gisterenavond miste Jarno zijn vader zo erg dat hij eigenlijk heel graag meewilde naar zwemles. Ook al ging Ton meezwemmen. (de eerste les na de vakantie mag een ouder meezwemmen). En ik had tegen Ton gezegd dat het goed was dat hij na de zwemles nog paar uurtjes met de kinderen kan doorbrengen. Vooral Jarno had daar veel behoefte aan. En het was ook wel beter voor mij. Omdat ik toch veel pijn heb aan mijn rug. Dus toen hun weg waren ben ik weer lekker op bed gaan liggen en heb nog paar uur geslapen. Dat had ik echt nodig. Ik had een paar zware dagen achter de rug. Op het werk gaat het niet zo goed. Dus ik had behoefte om even alleen te zijn. Heb tot half 1 op bed gelegen. Heerlijk. Ik voelde me daarna veel beter. Heb nog wat boodschapjes gedaan. En wat later kwam Ton de kinderen alweer thuisbrengen.
Wat wel jammer is dat waar Leanne nu zwemlessen volgt maar 3x per jaar afzwemmen heeft. Op vaste data. Dus Leanne zal dan gaan eind november gaan afzwemmen. Afgelopen juni mocht ze nog niet afzwemmen omdat ze nog 2 dingen nog niet helemaal goed kon: boomstammetje doen  en borstcrawl. Dus daar moet ze de komende maanden op richten. En dan kan ze afzwemmen. Wat wel leuk is dat haar zwemmeester Jarno heet.
En nu zitten de kinderen een mooie natuurdocumentaire te kijken. En deze is speciaal met commentaar voor kinderen. Het is een erge mooi film. Straks gaan we even naar de speeltuin.
Morgenmiddag gaan we gezellig een dagje naar oma Annemieke en opa Dirk.

zondag 7 augustus 2011

De vakantie.

6 weken zomervakantie voor Jarno en Leanne. Van die 6 weken zijn ze 2 weken thuis, de eerste en de laatste week. En de overige 4 weken zijn ze weg van huis. Twee weken bij Ton, kamperen in Emmen. Ze hebben een heerlijke tijd gehad. Ik heb ze gemist. Maar ik heb goed kunnen uitrusten en gewoon lekker tijd voor mezelf. Ben toen ook weer begonnen met werken op therapeutische basis. En dat ging goed. En morgen ga ik weer beginnen met werken. Nog steeds op therapeutische basis. En langzaamaan zal ik dat verder uitbreiden.
Op zaterdag 23 juli reed ik met Annemieke mee naar "de Poort" en Ton bracht de kinderen vanuit Emmen naar "de Poort". Ik was er eerder. Wel vreemd om dan daar te zijn zonder de kinderen en op ze te wachten. En het duurde voor mijn gevoel lang. Dus ik werd hoe langer hoe ongeduldiger. Maar toen ze er waren en uit de auto sprongen en in mijn armen sprongen was dat heerlijk. Het was echt fijn om ze weer te zien. Ton hielp met de spullen en hij dronk nog wat koffie en liep ook nog even rond op het veld. Natuurlijk ook leuk voor hem om weer wat vrienden te zien. Was lang geleden voor hem.
En toen begon de zomerschool. En het was echt heerlijk om daar te zijn, vrienden te zien en ook nog verzorgd te worden. Ik hoefde niet te koken, geen boodschappen te doen. Heerlijk allemaal. Maar het was toch wel vermoeiend voor me. Ik heb natuurlijk 3 maanden lang bijna niets gedaan. Voornamelijk gelegen. En laaste weken wel wat meer. Zoals meer lopen, ook weer fietsen en werken. Maar op de zomerschool liep en stond ik veel meer. Ik zat ook meer. Maar ik had een kampeerstoel mee waarbij de rugleuning naar achteren kon, dus in halve ligstand en dat was wel fijn. Want de rechte stoelen daar kon ik niet lang op zitten. En ik deed mee aan de cursus "Gezondheid is een kunst" (https://www.facebook.com/home.php?ref=hp#!/event.php?eid=117325278344273 ). Dit was een hele leuke en creatieve cursus. Met als doel om een balans te vinden tussen denken-voelen-willen en door middel van tekenen (met pastelkrijt, potlood, krijt, verf...e.d.). Dus we kregen verschillende opdrachten. Zowel individuele als groepsopdrachten. En het was echt heel leuk. En ik heb een nieuwe hobby: tekenen met pastelkrijt. Het is heerlijk materiaal. Ik geniet helemaal als ik daarmee werk. Dus ik ga ook pastelkrijt kopen. En ik heb zin om te tekenen. Einde van de week werd er een expositie gehouden van ons werk. En dat was erg leuk. Kinderen, familie en vrienden kwamen kijken. En het leek wel een professionele expositie want er waren ook hapjes en drankjes. En Jarno en Leanne waren vooral geïnteresseerd in die hapjes en drankjes. Ook wel voor mama's werk hoor.
Expositie "Gezondheid is een kunst" met hapjes en drankjes.


Één van de kunstwerken: groepsopdracht Transformatie (winter, lente en zomer).
Drie aspecten: boom, zaadjes tot bloemen, ei tot vlinder

 Het was een fantastische cursus. Veel geleerd. Ook veel gaan realiseren, aspecten uit mijn leven. Dus zal daarmee aan de slag moeten. Een echt uitdaging.
De tweede week. En voordat ik verder ga wil ik toch dit even zeggen. Dank zij een aantal vrienden kon ik naar de tweede week van de zomerschool. Door de hernia kon ik niet echt op vakantie. Want ik wilde eigenlijk nog met de kinderen ergens gaan kamperen. Maar met die hernia kon dat niet. En een aantal vrienden hebben mij financieel gesponserd zodat wij nog een weekje naar de zomerschool konden. Ik ben hun zeer dankbaar. Want het was een heerlijke tijd en het is erg goed geweest dat ik beide weken ben gegaan. De tweede week ben ik naar de Theaterworkshop gegaan. En ook dat was echt heel erg leuk. Heb totaal geen ervaring op het gebied van theater, maar ik vind het wel leuk. We hebben leuke oefeningen/opdrachten gekregen. We hebben met emoties gewerkt. Verschillende emoties uitbeelden (ook met praten erbij) in dezelfde situatie of juist zelfde emotie in verschillende situaties. En iedereen van ons moest 10 minuten lang stuk schrijven over jezelf. En daaruit woorden/zinssneden halen die je mooi vindt. En van die gekozen woorden/zinssneden een tekst maken. En ik heb over mezelf geschreven en mijn leven. En ik heb uiteindelijk alleen de positieve woorden/zinssneden gekozen om tot een tekst te komen en het is een lied geworden en die heb ik op vrijdagavond gezongen voor de zaal. En vrijdagmiddag is besloten dat Jarno en Leanne mee zouden zingen. Want het lied ging over ons drietjes. Omdat ik al paar dagen aan het oefenen was, kenden de kinderen het liedje ook al uit hun hoofd. En de kinderen vonden het heel leuk om mee te doen. De tekst is: (op melodie van "Queen of Carmel")

Met z'n drietjes samen
Geluksgevoel
Uit het leven halen
Passies ontdekken
Herontdekken, herontdekken
Nieuw leven, nieuw leven


Na afloop kreeg ik leuke en bijzondere reacties. Veel mensen waren ontroerd. Juist ook omdat we het dus met z'n drietjes zongen. Het was bijzonder. Had nog nooit voor een publiek gezongen. Ik zing natuurlijk wel, maar alleen onder de douche of gewoon met de kinderen.

De 2 cursussen: "Gezondheid is een kunst" en de Theaterworkshop sloten mooi op elkaar aan. Allebei de cursussen ging het om hoe jij denkt, je voelt en hoe/wat je doet. Dus ik ben echt heel blij dat ik dit heb kunnen doen. En er is bij mij van binnen zoveel gebeurt en ik ben zoveel gaan realiseren. Ik daar moet ik gewoon echt iets mee doen.

Wat ik verder ook echt heel bijzonder vond was de presentatie over Alpe d'huZes. De "fietsactie" voor KWF. Zes keer de Alpe d'huez opfietsen. Dit idee kwam van Benjo Achterhorst en samen met Coen van Veenendaal hebben ze dus het project opgestart om op 6-6-2006 zes keer de berg op te fietsen. En het zou eigenlijk maar 1x gebeuren. In 2006 (toen deden er 66 mensen mee en is er 370.000 euro gehaald. En het gebeurt nu elk jaar in juni. En elk jaar zijn er meer mensen die mee doen. Dit jaar vond het op 9 juni plaats. En er deden over de 4000 mensen mee (lopend of fietsend) de berg op. Er er zijn mensen die er maar 1x op gaan. Anderen gaan er 3x op. En weer anderen 6x en er zelfs een aantal tussen die er 7x op gaan. En ze doen het niet voor hunzelf. Maar allemaal doen ze het voor een ander. Een dierbare die ze kennen, die kanker had/heeft. Iedereen heeft wel iemand die meefietst op de bagagedrager. Coen, Benjo en Harry vertelde prachtige verhalen over fantastische mensen die meededen/meedoen: http://www.opgevenisgeenoptie.nl/ . Tijdens de presentatie kwamen er veel tranen. En het motto "opgeven is geen optie"is een sterk motto. Die je wel uit je stoel schopt.
En elk jaar is er ook weer een lied. En die zijn ook prachtig. Bijvoorbeeld het lied van dit jaar: "Dichterbij de hemel" http://www.youtube.com/watch?v=JDgAR7mj7d4 Een prachtig lied.
Volgend jaar is de Alpe d'huZes op donderdag 7 juni. Het lijkt me geweldig om daar aanwezig te zijn.
 
Om het mee te maken. Ik denk niet dat ik zal fietsen. Op het moment kan ik hooguit 10 minuten fietsen. Dus ik kan zeker geen berg opfietsen.

Verder heb ik veel oude vrienden gezien. Met oude vrienden bedoel ik eigenlijk vrienden die ik al jaaaaren ken. En ook nieuwe vrienden. Het is gewoon fijn om te kunnen praten en delen.

De kinderen hebben zich ook heerlijk vermaakt. Ze zagen hun vriendjes weer en hebben ook weer vriendjes gemaakt. En ze vonden de kinderklas ook erg leuk. Ik merkte wel dat ze even moesten wennen. Ze zaten met Ton 2 weken op een camping. En daar hoefden ze niets. Gewoon lekker spelen en doen. En op de zomerschool heb je toch wel een strak schema. Op vaste tijden ontbijten, lunchen en avondeten. Dan naar de kinderklas gaan. En tussendoor konden ze natuurlijk spelen met hun vriendjes en vriendinnetjes. De eerste week was er wel veel regen. Dus er is ook redelijk veel binnen gespeeld. Jarno en zijn vriendjes kwamen dan op de DS spelen of gingen Donald Duck's lezen. 
Maya, Jarno en Daam

Mathijs, Jarno en Nadim

En Leanne en haar vriendinnetjes speelden met poppen. Op een middag had ik 5 kinderen op de kamer. Ik lag lekker op bed. En de kinderen speelden. De 3 meiden speelden ziekenhuisje en de jongens speelden op de DS. Ik had geen kind aan ze. Omdat ik dus veel rondliep en zat. Ging ik in de eerste week elke middag na het programma op bed liggen. En de 2e week volgde ik in de ochtend geen programma. Dus ging ik de hele ochtend lekker op bed liggen. Kon ik goed uitrusten. Had ik ook wel nodig na die 1e week.

Gelukkig was het de 2e week veel beter weer. Dus de kinderen speelden veel buiten. Kinderen speelden in de speeltuin en in de boomhut. En er werd gevoetbald.
Eindelijk droog dus lekker buiten zitten

Bellen blazen

De 4 vriendjes

Potje voetballen en Jarno is natuurlijk keeper

Leanne's favoriete bezigheid, slingeren op het touw

Nog een potje voetballen en weer is Jarno de keeper

Leanne heeft een laken en poppen en anders spullen meegenomen van de kamer en is lekker gaan zitten in het gras

En al gauw kwamen er meer meisjes om te spelen.
 Het is heerlijk om weer thuis te zijn. Eigen spullen bij de hand, eigen bed, eigen...kortom thuis zijn. Na 2 weken had ik echt zin in mijn eigen eten. Het eten op "de Poort" is lekker. Maar ik had gewoon zin in mijn eigen prakkie. En de kinderen ook. Want we wel missen is de gezelligheid. Want eten met z'n drietjes is wel leuk en gezellig. Maar met meer dan 100 mensen eten is natuurlijk veel leuker.
Gezellig naast opa zitten bij het ontbijt

En er waren elke dag opnieuwe lekker bolletjes.

We hadden bij het eten wel wat afspraken. We waren op de zomerschool als gezin. Dus ik vond het wel fijn om met z'n drietjes aan een tafel te zitten. Maar de kinderen hadden zelf ook de behoefte om met vriendjes te eten. Dus we hadden de afspraak gemaakt dat ze met ontbijt en avondeten wel bij mij aan tafel moesten zitten (ze hoefden echt niet naast me te zitten, maar wel aan dezelfde tafel) en met de lunch mochten ze helemaal zelf weten waar ze zaten. En dat was goed en ze vonden het zelf ook leuk. Jarno had zelfs een lunchafspraak met tante Margriet. Ik zat toen dus aan een andere tafel maar keek op een afstandje naar Jarno en Margriet. Geen idee waar ze het over hadden. Maar ze waren gezellig samen aan het eten en aan het praten.
Jarno speelt het liefst dus buiten, maar hij had ook momenten dat hij gewoon even alleen wilde zijn en ging dat op bed liggen lezen. En Leanne vermaakt zich juist op andere manieren.
In een gang lagen allemaal matrassen en daar kun je natuurlijk heel leuk mee spelen

Leanne vindt het altijd heerlijk om in een hut te spelen. Dus in de kamer maar een hut gemaakt.

Toren gemaakt van bekers
En natuurlijk hadden de kinderen ook optredens: omdat ze 2 weken er waren zelfs twee keer.
Ik wilde hier eigenlijk de filmpjes plaatsen van hun optredens, maar het uploaden duurde wel heel erg lang. dus jullie krijgen ze wel te zien op een andere manier.

Verder zijn zowel Jarno als Leanne heel erg met het concept familie bezig. En op de zomerschool was er eigenlijk toch wel wat familie. Er waren echte bloedverwanten: tante Margriet (moeder van neef en nicht, oh dus eigenlijk toch niet echte bloedverwant?) en de grote favoriet oom Jaap (neef van Ton). Leanne is helemaal gek op Jaap. Elke dag moest ze hem wel even knuffelen.
Op schoot bij Jaap

En Jaap helpen met uitdelen van presentjes
En verder hebben we dan ook nog de adoptie opa Dirk en oma Annemieke. En de oudste zoon van Annemieke was ook op de zomerschool, dus dat is "oom" Daniel. En Leanne ontdekte dat de vader van Daniel er dus ook was. En dus die hoorde in haar ogen dus ook bij onze extra familie.
Ach eigenlijk zijn we ook allemaal 1 grote familie.

En nog een paar leuke foto's
2 mooie meisjes in mooie jurkjes: Leanne en Carmel

Jarno met klasgenootjes

Leanne is moe en gaat lekker liggen met Kika en gebruikt haar vest als kussen en mijn vest als dekentje

Leanne kijkt naar een optreden

Leanne had pijn en Jarno helpt haar door haar te masseren. Lief he

Twee giechelende meiden
We hebben dus 2 fantastische zomerscholen gehad. En gisteren kwamen we weer thuis. Heerlijk om weer thuis te zijn. Ik hoop dat alles wat ik geleerd heb mee te nemen. En de inspiratie vast te houden. En dus nieuwe stappen te nemen in mijn leven. Vandaag hadden we een lui dagje. Maar Leanne wilde wel nog heel graag fietsen, ze kan eindelijk fietsen. Ze kon eigenlijk al wel fietsen. Maar afzetten en stoppen had ze nog hulp bij nodig. Maar nu kan ze ze dus echt helemaal zelf fietsen. En ze wilde dat nu eindelijk eens aan mij laten zien. Dus zijn we een rondje in de wijk gaan fietsen en ook al de fietstunnel naar Boomstede gedaan. En ze vindt het heerlijk om te fietsen. En ze is zo trots en ik natuurlijk ook. En na het eten zijn we nog even met z'n drietjes gaan fietsen. Dus Leanne gaat nu ook naar school fietsen.




Als ze fietst lacht ze ook continue, zo leuk vindt ze het
Nog een weekje vakantie en dan begint school weer. Komende week doen we het rustig aan. Ik ga komende week wel weer werken. Nog steeds op therapeutische basis, 2 uur per dag. Ik heb opvang kunnen regelen voor de kinderen.
Maandag 15 augustus begint school weer. Jarno gaat naar groep 5. Hij zal het leuker gaan vinden, want hij krijgt er aardrijkskund (topografie) en geschiedenis bij. Vooral aardrijkskunde vindt hij leuk. En Leanne gaat naar groep 3. Leren lezen hoeft niet meer. Want ze is qua niveau al in groep 4. Maar haar uitdaging dit jaar zal zijn leren schrijven. En ik bedoel netjes en mooi schrijven. Ze kan al schrijven. Maar met grote letters en scheef. Rekenen kan ze ook al een beetje. Beide hebben erg veel zin om weer naar school te gaan. Jarno heeft nog een multomap nodig. Dus we gaan kijken of we eentje kunnen kopen met FC Utrecht logo erop. Leanne heeft een nieuwe, grotere rugzak gekregen.
Dus vanaf volgende week weer in het schoolritme. En vanaf september heeft Leanne ook weer dansles. Ik weet nog niet precies wanneer voetbaltraining begint, maar zal ook wel ergens in september zijn .
Het is een lange blog geworden. Maar wel leuk met al die foto's en filmpjes erbij.