Een enerverende tijd

We zijn weer anderhalf week verder. En er is veel gebeurd.
Vorige week uit het ziekenhuis gekomen. Maar Jarno bleef ziek. Hij bleef veel buikpijn houden. Het was niet leuk om hem zoveel pijn te zien te lijden. Woensdagavond veranderde de pijn wel. Niet meer alleen maar rechtsonder in zijn buik. Maar meer naar het midden. Maar de pijn was wel intenser.
Donderdagochtend had Jarno veel pijn en hij zou eigenlijk naar oma Bep gaan. En Ton zou hem daar brengen, maar ik wilde hem niet zo laten gaan. Dus heb de  huisarts gebeld. En Jarno kon meteen komen. Dus Ton is gekomen en is met hem naar de dokter gegaan en ik heb Leanne naar school gebracht. En toen ik naar mijn werk wilde fietsen belde Ton dat Jarno weer naar het ziekenhuis moest. Dus wij weer naar het ziekenhuis. En daar werd weer bloed geprikt. Jarno wilde dat niet. Maar het moest wel gebeuren. Het lukte niet im uit zijn arm bloed te prikken. Dus ze deden het weer uit zijn duim.
En er zijn weer co-assistenten, dokters-assistent, kinderarts en chirurg die in Jarno's buik komen porren. En Jarno vond het allemaal niet leuk. Maar hij hield zich goed. Het arme manneke, veel pijn in de buik en dan gaan ze er in drukken en porren. Maar hij begrijpt wel dat het moet om te ontdekken wat er is. Hij had in ieder geval geen blindedarmontsteking en ook geen buikvliesontsteking. De bloeduitslagen waren op zich goed. Bepaalde waardes waren wel wat verhoogd maar dat was normaal, omdat hij wel een virusinfectie heeft. Hij kreeg wel pijnstillers mee. Want paracetamol werkt niet goed tegen pijn in de buik. We mochten weer naar huis en Jarno zou gewoon een tijd buikpijn hebben. Het zou dagen kunnen duren, maar ook weken. We hoopten op dagen.
We brachten Jarno bij oma Bep en Ton en ik gingen naar ons werk. Heb later nog even oma gebeld en de pijnstiller werkte goed. Daar was ik wel blij om.
Vrijdag is Jarno weer voor het eerst naar school gegaan. Dat ging goed. Zolang hij een pijnstiller heeft gaat het goed. Is die uitgewerkt dan heeft hij heel veel pijn. Vrijdagavond werd Jarno al rond 22 uur weer wakker met veel pijn. Dus weer pijnstiller, maar het duurde even voordat die ging werken. Dus Jarno en ik zijn maar even "Sterren dansen op het ijs" gekeken. Jarno toen lekker bij mij in bed genomen, maar hij kon niet goed slapen. En viel pas rond 2 uur in slaap. Zaterdag overdag ging het wel goed. Zijn vriendje kwam nog even spelen en ook eten. Maar 's avonds stortte Jarno in. Buikpijn, hoofdpijn en ook koorts. En hij rilde helemaal. Hem onder de douche gedaan en in bed gelegd. Hij viel meteen in slaap. Maar hij had wel 39,5 koorts. Ik ging elk uur bij hem kijken, en ik maakte me behoorlijk zorgen. Maar de koorts was na 3 uur gezakt.
Ik heb er voor gezorgd dat hij tijdig de pijnstiller kreeg en hij heeft vervolgens tot 9 uur geslapen. Zondag een rustig dag gehouden. Maandagochtend is hij naar school gegaan. Dat wilde hij graag. En zolang hij de pijnstiller heeft gaat het goed. Hij heeft een goede dag gehad op school. En hij had geen buikpijn 's middags. Pas maandagavond kreeg hij buikpijn en gelukkig was de pijn minder. Maar het deed een beetje veel pijn dus nog wel pijnstiller. En dinsdag had hij weer minder pijn en Jarno is vanaf woensdag pijnvrij. We zijn allemaal zo blij en opgelucht. Jarno het meest. Alleen hij is nog wel heel moe. Dus deze week mocht hij nog niet naar voetbaltraining en ook nog niet meedoen met de wedstrijd. Daar baalt hij wel van, want morgen is een belangrijke wedstrijd. Met zijn team staat hij nu 2e en ze moeten tegen de koploper. Dus als ze winnen zijn zij eerste van hun klasse. Maar als hij volgende weer helemaal goed is mag hij woensdag weer trainen.
Dus het gaat het weer goed met Jarno.
Maar vandaag was er wel wat vervelends. Eigenlijk heel vervelend. Gisterenmiddag heeft oma Annemieke Jarno en Leanne uit school gehaald. En de fiets van Jarno is toen op school blijven staan. Is trouwens wel vaker gebeurd. Maar toen ik vanmiddag de kinderen ging halen, was Jarno's fiets weg. Overal gekeken. En met de juf nog in de schuur daar gekeken, want misschien had iemand hem daarin gezet. Maar daar stond die niet. Fiets is kennelijk echt weg, gestolen. Ik werd erg boos. Maar ja, we moesten naar huis. Want Ton kwam de kinderen halen en ik moest nog werken. Maandag nog een keer kijken, misschien heeft één van de leerkrachten de fiets elders gezet. Ik hoop het. Ik ben al hele dag boos en verdrietig erom. Wie steelt er nu een fiets van een kind. Te erg voor woorden gewoon.  En Jarno moet wel een fiets hebben.
Leanne is heel lief geweest voor Jarno toen hij ziek was. Elke avond ging zijn voorlezen voor hem. Ze vindt lezen zo leuk. Als het aan haar ligt ga ik 2 of 3 keer naar de bibliotheek om nieuwe boeken te halen. Ze leest soms 1 a 2 boeken per dag. En ze leest echt. Leanne heeft verder nog wel last van een "wond" op haar kuitbeen. Ze heeft weer krentenbaard. En we hebben al speciale crême gehad en deze week  heeft ze een antibioticum kuur gehad. Maar het gaat nog niet echt over. Dus ze heeft nu een andere crême. De infectie is wel weg. Alleen de wond moet nog goed helen. Het is wel vervelend maar hopelijk gaat het nu snel weg.

En Jarno en Leanne hebben vorige week ook hun rapport gekregen. En ze hebben allebie een prachtig rapport. Een rapport om trots op te zijn.
En ik heb het verschrikkelijk druk op mijn werk. Omdat ik afgelopen afgelopen tijd vaak niet op werk was, vanwege ziekte (Leanne, ik zelf en Jarno) heb ik heel veel werk liggen. Dus ik probeer zoveel mogelijk te werken.