woensdag 24 november 2010

Wat een bijzondere dag......

Er is vandaag veel gebeurd dus moet ik wel even schrijven.
Ik had vanochtend min of meer vrije ochtend. Monteur zou komen tussen 10 en 12 dus moest thuis zijn. Heb eerst natuurlijk kinderen naar school gebracht. En ze moesten een schoen meenemen want ze gingen op school schoen zetten.
En Jarno's klas ging vanochtend lezen en ik was daarbij leesmoeder. En ze waren allemaal weer getoetst en Jarno mag naag niveau 8. Dit is avi M6 ongeveer. Niveau van groep 6. En hij is daar zo trots op. Hij vindt lezen heerlijk. Hij is een echte boekenwurm. Liefst leest hij Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon of Voetbalgoden van Gerard van Gemert. En 's avonds vindt hij het heerlijk als ik hem De Geheimen van het Wilde Woud van Tonke Dragt voorlees.
Toen mijn taak als leesmoeder er op zat ben ik maar boodschappen gaan doen. Moest nog wat schoencadeautjes hebben en ook nog gewone boodschappen. Thuis ben ik de woonkamer gaan opruimen en stofzuigen enzo. En toen was het alweer tijd om de kinderen op te halen. Leanne was helemaal door het dolle heen. Want ze ging afzwemmen. Thuis hebben we gezellig broodje gegeten. En kwarktaart gemaakt voor de visite van vanavond. En toen was het eindelijk tijd om naar het zwembad te gaan. En bij het zwembad waren Ton, oma Bep en Annemieke om naar Leanne te gaan kijken. Leanne ging omkleden. Zwemkleding en korte broek, t-shirt en schoentjes aan. Zij ging naar het bad toe en wij gingen met zijn allen naar boven naar de tribune. Er waren ca. 30 kinderen die moesten afzwemmen voor A. En er werd leuke muziek gedraaid, er hingen vlaggetjes. En de badmeester die het allemaal wat begeleide deed het erg leuk. De badmeesters- en juffen gingen zelfs polonaise lopen. En Leanne had er zin in. En ze deed alles heel goed. En na afloop eerst even snel aankleden en daarna kreeg ze haar diploma en ook nog een handdoek van het zwembad. Van papa kreeg ze een hele leuke felicitatiekaart, van oma Bep kreeg ze wat geld als beloning voor haar diploma, van Annemieke een bosje roze roosjes en van mij een klein schrijfblokje van Hello Kitty. We gingen nog even gezellig wat drinken en daarna gingen we naar huis. Annemieke ging met ons mee. Zij en ook Dirk kwamen bij ons eten. We gingen lekker lasagne eten en als toetje de kwarktaart. De kwarktaart is favoriet bij Leanne.
We hebben ook nog met zijn allen op de Wii gebowld. Dat was erg leuk.
Maar Dirk en Annemieke kwamen niet zomaar eten. Ze kwamen namelijk wat vragen aan Jarno en Leanne. Ze hadden namelijk gehoord dat wij een opa en een oma aan het zoeken waren. Natuurlijk hebben Jarno en Leanne al lieve opa's en oma's. Maar door omstandigheden zien Jarno en Leanne hun niet zo vaak. En dat vinden ze heel erg jammer. En ze willen graag een oma en opa die ze vaker zien en dingen met hun doet. Dus Jarno, Leanne en ik waren op zoek naar een opa en oma. En ik had dat zo verteld aan Dirk en Annemieke en het leek hun wel leuk. Maar ze wilden wel weten wat Jarno en Leanne dan verwachten van een opa en oma. Dus hebben we een lijstje gemaakt. Ze vinden het bijvoorbeeld leuk om met ze naar het bos te gaan, of naar de kinderboerderij. Of dat ze een keer komen kijken bij voetballen en dansen. Gezellig samen knutslen........en nog een aantal dingen.
En vandaag kwamen ze dus vragen of de kinderen het leuk vinden als zij dus die "pleeg" oma en opa zijn. Toen Annemieke begon te praten en zei dat ze gehoord dat wij een opa en een oma zochten begon Jarno's gezicht al te stralen. En Leanne ook. En beiden vonden het heel leuk. Ze kennen Annemieke en Dirk dan ook al een tijdje. We hebben ook uitgelegd dat ze "extra" opa en oma zijn, naast de andere opa's en oma's. Want dat zijn en blijven natuurlijk dé opa's en dé oma's.
Daarna gingen we verder bowlen en Jarno liep naar Annemieke en vroeg of hij haar ook oma mocht noemen. En toen Dirk aan de beurt was met bowlen stond Leanne op de bank te springen en riep "opa Dirk". Dus de kinderen zijn heel erg blij.
Ze gingen wel wat laat naar bed vanavond maar het was dan ook wel een heel bijzondere dag.
Bij het naar bed brengen was Jarno wat stilletjes. En begon opeens te huilen. Hij miste opa Kees heel erg. De laatste tijd denkt hij heel veel aan opa Kees. Dat is en blijft toch zijn lievelings-opa. Daar had hij een speciale band mee. Verder praten we ook veel over de vakantie in Spanje bij opa Willem en oma Lygia. En jammer genoeg zien ze oma Marinela en opa Erik eigenlijk nooit. Komt ook deels door de ziekte van mijn vader. En dat is gewoon jammer. En mijn moeder kunnen ze niet herinneren. Jarno was anderhalf toen zij overleed. En ik was toen zwanger van Leanne. Maar ik vertel natuurlijk wel over amma Barbara (mijn moeder wilde niet oma genoemd worden, maar amma).
Goed dit was alweer mijn 2e blog. Ik ga niet elke dag schrijven hoor. Maar het was gewoon een bijzondere dag, dus dat wil ik wel delen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten